Outer Space

I'm the Y!

2006-06-08T15:00:00.000+02:00

Trying hard to speak

And fighting with my weak hand

Driven to distraction

So part of the plan

When something is broken

And you try to fix it

Trying to repair it

Any way you can

I dive in at the deep end

You become my best friend

I wanna love you but Idon't know if I can

I know something is broken and I'm trying to fix it

Trying to repair it

anyway I can

Oooohh, oooohh Oooohh, oooohh

You and me are floating on a tidal wave... together

You and me are drifting into outer space... and singing

Oooohh, oooohh

I should've done it before

2006-06-06T15:53:00.000+02:00

Denbora...denbora beti atzetik....guk aurrera begiratzen dugu, etorkizunera eta ikusten dugu denbora besterik ez daukagula...gauzak patxadaz egiten ditugu...itxaron egiten dugu...denbora gure aurrean pasatzen ikusten dugu...baina denbora galtzen dugu itxaroten..denbora galtzen dugu besteek egingo dutenan pentxatuz....denbora galtzen dugu biharrari begira, atzokoari begira...

don't waste your time!

I know it's easy to write these lines...I know it's funny to look people in the underground, thinking about tomorrow, dreaming...but then I use to think: I should've done it before...and that's frustrating.

sinmore

21

2006-05-22T14:54:00.000+02:00

Errua berea izan da -->

"Pan comido"

2006-05-15T00:48:00.000+02:00

Pan comido: Tarea muy fácil, similar al norteamericano "piece of cake".

Piece of cake: trozo de tarta, estamos en las mismas...

why man!?!?

just thinkin' up loud

Hitz magikoak

2006-05-14T19:13:00.000+02:00

Behin, bizikletan nindoala, lurrera jausi eta belaunean min hartu nuen. lurretik altxa eta belaunean muxu eman zenidala gogoratzen dut. Bizikletan gehiago ibiliko ez nitzela esaten nuen horrelakoetan. Zuk "dena ondo joango da" esaten zenidan eta, hitz magikoak balira bezala, barruko ezinegona lasaitzen zitzaidan. Itsu-itsuan sinesten nizun.

Gaur hitz horiek ez ditut sinesten, eta zuk noizbait sinestu ote zenituen galdetzen diot nire buruari. Barruan ezinegona dudan bakoitzean begiak fuerte itxi eta lau hitz magiko horiek errepikatzen ditut nire buruan, baina ez da ezer gertatzen. 19 urte behar izan ditut magia zuk zenuela konturatzeko, eta ez hitzak. Hitzak haizeak eramaten ditu, eta ez ditu inork faltan botatzen. Zu ere haizeak eraman zintuen, eta nik faltan botatzen zaitut. Sinesten ez ditudan hitzak behar ditut aurrera jarraitzeko. Zu behar zaitut ilun dagoenean bidea argitzeko!

You do something to me that I can't explain

2006-05-11T23:01:00.000+02:00

I loved you
I love you
and I’ll be loving you always,

always...

9th May

2006-05-09T13:38:00.000+02:00

Nobody said it was easy...

...but we've done it at the end.

Zorionak!

Ich bin verliebt

2006-04-25T17:19:00.000+02:00

Denbora galdu dugula iruditzen zait batzutan, orduak... egunak... urteak agian! Inoiz berreskuratu ahal izango ez ditugun uneak.

Hala ere, nahiago dut aurrera begiratu, galdutako uneen ordez gure zain daudenetan pentsatuz.

Baina, everything happens for a reason, eta gauzak horrela izan ez baziren ez genituen beste une batzuk bizi izango, ez ginen gu izango!

Eta orain badakizu zer pentsatzen dudan...

...TO THE END OF THE WORLD!

Already Dead

2006-04-12T01:51:00.000+02:00

You won't find me here, the place that you expected me to be, in my bed on the second floor. I'm outside your house, I'm closing in on you. And all the times you smiled, you said hello and thought I was ok, I was planning your final struggle. When you wake up I'll be there. When you see me you'll be on your back again. When you know you're already dead, you'll love me too. You will find me here, the place you least expected me to be. Breaking through your basement window, I'm outside your room, I can hear you breathe. And all the times you laughed, you shook my hand and thought I was your friend. I was planning your tragic ending.

Azken pausoa

2006-04-08T01:44:00.000+02:00

Zenbat denbora eta zenbat bide elkarrekin, eta elkartzeko.

Zenbat urrats eta zenbat malda zure ondoan amaitzeko.

Denbora asko agian,

baina gehiegi ez oraindik.

Hor dut orain fruitua,

hainbeste itxaron dudana,

baina ez daukat nire besoetan...

ez oraindik,

Hala ere, ez dut etsiko,

I'll try...

Bucay

2006-04-06T14:19:00.000+02:00

Había una vez un campesino

gordo y feo

que se había enamorado

¿como no?

De una princesa hermosa y rubia...
Un día, la princesa dio un beso al feo y gordo campesino...

Y mágicamente, éste se transformo en un esbelto y apuesto príncipe.

(Por lo menos así lo veía ella...)

(Por lo menos así se sentía él...)

between windows and doors

2006-04-02T00:54:00.000+02:00

Tap on my window knock on my door

I want to make you feel beautiful

I know I tend to get so insecure

It doesn't matter anymore

It's not always rainbows and butterflies

It's compromise that moves us along

My heart is full and my door's always open

You can come anytime you want

Kanta zarrak guatzen...

2006-03-28T19:45:00.000+02:00

Do you remember
The way we used to melt
Do you remember how it felt
When I touched you
Oh cause I remember very well

And how long has it been
Since someone you let in
Has given what I gave to you?

And at night when you sleep

Do you dream I would be there

Just for a minute or two do you?

Alone

2006-03-25T03:00:00.000+01:00

it's 4 clock in the fuckin' morning!

I can't sleep today

I just can't stop thinkin' of you

Why don't you leave me now, and we'll talk tomorrow.

We'll fix it tomorrow

Right now, I just wanna sleep.

Sometimes I want to forget that, but I can't,

no, I don't really wanna.

Sometimes I need you to be here with me.

I need you today.

That's me thinkin' of you in my bed.

Could we be somethin' sometime?

....romantic night

2006-03-24T00:11:00.000+01:00

Aspaldidanik nire laguna

izan zarela tarteko

Zure ondoan sentitu ohi naiz

bakarrik baino hobeto

baina halere sentimenduak

ugaldu direnez seko

nahiz gaitasunik ez dudan zuri

sentipenak azaltzeko

nahiz ta beldurra izan gu bion

laguntasuna galtzeko

...

Beti dia zozok igandek...

2006-03-20T15:08:00.000+01:00

Arraroa da, benetan nor garen erakusten dugu idazki hauetan, sentimenturik ezkutuenak argitaratzen ditugu, baña gure izena ezkutatuaz. Ezizenen atzean, babespean, idatzi behar dugu, gure aurpegia erakutsi gabe, beste baten nortasuna erabiliaz.

Igandean gertatutakoaz hitzegiteko gogoa nuen, zerbait gertatu ondoren “hau blogean idatzi behar dut” sentitzeak ekarri nau hona, idazteko nahiez, baina egia esan zer idatzi ez jakinaz.

Beti dia zozok igandek, norbaitek eguna hankaz gora jartzen dizun arte. Aspaldiko kontuak ahaztuak zirela pentsatzen nuen, pentsatzen genuen, baina ikusten denez oker genden. Hemendik aurrera etorriko dena guztiz berria da, nola bukatuko den inork ez daki, egia esan, oraindik inork ez daki nola asiko den.

Arraroa irudituko zitzaizuen testu hau seguruenik, elkarren harremanik gabeko ideiak, ordu laurdeneko tarte libre batean idatzitakoak. Baña egia esan horixe da nere burua momentu honetan, ideiak bueltaka inungo kontrolik gabe.

Hala ere, hitzegiteak asko laguntzen du, eta hemendik esan nahi dizuet irakurle ezezagun guztiei ahal duzuen guztiena hitzegiteko, ez utzi ezer esan gabe, agian aukera on bat pasatzen uzten ari zarete eta…

How can you know it if you don't even try?

2006-03-18T02:07:00.000+01:00

Every step that you take...

...could be your biggest mistake...

...it could bend or it could break...

...but that’s the risk that you take.

so you try

then, you cry

I don't wanna try it again.

Do you wanna?

I hide behind a forced smile...

2006-03-13T19:55:00.000+01:00

...because happiness is hidden where i can't find it.

...because I'm trying to ignore all this shit in my mind.

...because I'm trying to kill loneliness.

...because now I'm not sure if it's worth trying it.

..."bai" esaten dudanean, "ez" ezkutatzeko.

...lur jota egon eta inor ohartzen ez delako.

...parra egiten dudanean, malko gehiago ez ditudalako.

...itzalean bizi den sustrai bat naizelako.

IF I SAY "I'M OK" IS JUST BECAUSE

I HAVE NOTHING BETTER TO SAY

IXILTZEN BANAIZ EZ DA HITZIK EZ DUDALAKO!

Txokolate beroa

2006-03-10T02:07:00.000+01:00

Chocolate...siesta orduan, chocolate eguna iluntzean...
Egun batean klasetik irten eta betiko txokolatina hartu beharrean, ondoko kafe makinari so egin eta 30 xentimo sartu nituen...
Hainbeste aukeren tartean txokolate beroa aukeratu nuen...ez dakit zergatik...inoiz ez baizait asko gustatu...
Baina txokolateak arratsalde horri beste kolore bat eman zion...gogoan dut arratsalde hori, agian ez zen Chocolate-a izan baina nik nahiago dut hori pentsatu...

Egunak

2006-03-08T23:53:00.000+01:00

Begirada bat, esaldi bat
eta badakit zer pentsatzen duzun.
Badakit zertaz hitzegin nahiko duzun,
eta zer ez dudan aipatu behar.
Badakit zer entzun nahi duzun,
ze egun mota daukazun.

Begirada bat, esaldi bat

eta badakizu zer pentsatzen dudan.

Badakizu zertaz hitzegin nahiko dudan,

eta zer ez duzun aipatu behar.

Badakizu zer entzun nahi dudan,

ze egun mota daukadan.

If you don't try / You'll never know

2006-03-04T01:55:00.000+01:00

09:00 am

Esnatu eta dutxa bero bat hartu dut. Blai eginda atera naiz eta hotz handia sentitu dut jantzi bitartean. Markako oinetakoak jarri eta hainbat arropa jarri ditut berotan sartzeko asmotan. Aurikularrak belarrietan ongi sartu, kantu bat aukeratu eta abesten atera naiz etxetik.

10:00 am

Bide luzea dut autobusean eta kioskoan pilak eta aldizkari bat erosi ditut. Autobusean sartu orduko leku bat aukeratu eta ahal nuen erosoen eseri naiz. Lehen ordu erdia musika entzuten igaro dut, baina jada aspertu naiz.

11:00 am

Nire aurrean ile horiko neska bat dago eserita. Gustoko dut bere perfumea, zerbait gogorarazten dit, ez dakit zer, zerbait ona. Sudoku liburu bat du eskuetan, eta pixka bat entretenitu naiz horrekin. Urduritzen ikusi dut eta zenbaki batekin blokeatuta, beraz laguntzekotan egon naiz, baina ez naiz ausartu. Ez diot aurpegia ikusi sartzean, baina ziur nago ederra dela. Ez dakit oso desesperatua nagoen, edo pelikula asko ikusi ditudan, baina kontua da, neska hau gustatzen zaidala. Akaso morbosidade hutsa da, akaso amodioa.

11:30 am

Hurrengo geldialdira iristear gaude eta liburua boltsoan sartzen ikusi dut, hemen geldituko da.

11:32 am

Ez dakit zer egin, zerbait esan, ixildu, hurrengorarte itxaron...

11:35 am

Autobusa gelditu da, eta Michelle(horrela deituko diot) berehalakoan badoa...Hala ere, jaisten ari zela, begiratu eta irribarre bat bota dit...

11:36 am

Ez naiz ausartu. Ez diot ezer esan. Bertan geratu naiz...mirari baten zain. Beharbada ez dut inoiz gehiago ikusiko. Beharbada berak ere berdina sentitzen du. Beharbada nire bizitzako emakumea da. Maybe...

Ipuina

2006-03-02T01:53:00.000+01:00

Ipuin bat kontatu didate gaur. Dena zen orlegi, dena zen urdin, dena zen eder. Lagun talde bat solasean eta osasuntsu, irribarrea aurpegian dutela. Bizitzaren momentu oparoenean. Ipuinean egunero geratzen dira lagunak, beti pozik, inoiz larri, hain gazte eta hain inuxente. Carpe diem lemapean badoaz neska-mutilak muga edo helburu berezirik gabe. Ausart eta indartsu, gauaren iluntasunean murgiltzen dira beldur gabe. Dena da ona, dena da poza eta dena zoriona.

Ipuin bat kontatu didate gaur. Dena da gaizto, dena marroi, dena beltz. Kale bat, edifizio erraldoien barnean, ilargiaren argia ere ez da iristen. Kalean sartu eta ezkerrera neska gazte baten ohiuak entzun daitezke, neskatxa gizajoa bakarrik lurrean, 3 gizontxo gainean dituelarik.

Eskubira begiratu eta mutiko bat bere buruaz beste egiteko asmotan leiho ondoan eserita, pena ematen dit baina... Aurrera begiratu eta pertsona multzo bat ikusi dut, beraiek ere begiratu didate, baina ez naute ikusi, aurpegia zuri-zuri dute, eta nik ez dakit zer gertatzen zaien, baina ez da ona, beraiek hala uste duten arren. Atzean soinu batzuk entzun ditut, nire lagunak dira, kaletik irteteko eskatzen, kasu egingo diet...

Ipuin bat kontatu didate gaur, eta nik zuei.

Missed Call

2006-03-02T01:38:00.000+01:00

Kaixo!/Aspaldiko!/Zer moduz?/Zorionak!/Hemen nago/Bai/Ez/Iritsi naiz/Banoa/Nun zaude?/Agur/Ondoloin/Muxu bat

I miss You

I love You

Piiiiiiiiiiiiiiii...

barrena da garrantzitsuena...

2006-02-25T20:59:00.001+01:00

londresen bizi den 14 urteko neska baten dokumentala ikusi berri dut, 14 urte izan ordez 30 dituela ematen duen orietako bat. makillatu gabe etxetik ateratzen ez dela dio, beti takoi eta niki motxekin. pena eman dit... itxura fisikoan besterik etzuen pentsaten, ez daki barrena dela garrantzitsuena eta hori dela erakutsi beharrekoa.

22:30tan geratu naiz, eztit denbora emango. eskerrak ilea arratxaldean
alisatu dudala. 10 minutu eman ditut galtzak probatzen, azkenean forma polita egiten didaten batzuk aukeratu ditut. begiak beltzez margotu, handiagoak dirudite eta. ezpainetan brillo pixkat emango dut, zergatik ez.

dokumentaleko neska etorri zait burura, a ze pena, ziurrenik orain ere makillatzen edo takoidun zapatak probatzen ari dela. nik badaezpada ere begietako lapitza hartuko dut boltsoan, tabernan bateko komunean pintatuko naiz berriro.

Je t'aime

2006-02-22T23:38:00.000+01:00

5 egun, dena ahazteko.
5 egun, kalera atera eta miseriak ahazteko.
5 egun, sentimenduak ahaztu ez, baina bai gordetzeko.
5 egun, eguna ahaztu eta gaua ezagutzeko.
5 egun, betiko lagunak elkartzeko.
5 egun, urrutiko lagunak elkartzeko.
5 egun, familia elkartzeko.
5 egun, dena gogoratzeko.

5 egun, nor zara?
5 egun, zurekin pentsatzeko.
5 egun, zurekin egoteko.
5 egun...Je t'aime

Ihauteriak

2006-02-19T21:44:00.000+01:00

Tipo batek izugarrizko peluka gorria du buruan.
Besteak praka horiak eta kamiseta berdea.
Zeru urdinetik elurra jausi da zezen plaza txurituz.
Gaua iritsi da eta argiak itzali,
baina koloreak ihauterietan beti ageri.

Tolosako Ihauteriak

Alo?

2006-02-18T02:23:00.000+01:00

Barkatu, chrismartin, zerbait esan dezu?

ez dizut entzun...

M handi bat

2006-02-17T00:28:00.000+01:00

Goizean esnatu eta petral xamar jantzi ondoren kalera irten naiz,
Bapatean, ez dakit zergatik...
...40 pertsona gaude 2 metroko M handiaren atzean.
Ile gorridun tipo bat begietara begira, inoiz ikusi dudan irribarre handienaz.
Ez du zintzo aurpegia, zerbait ezkutatzen du, baina irribarre egin dit eta tira...
Hanburgesa bat ekarri didate, eta denek jaten dutenez nik ere jan dut, oso goxoa, prezio ona, berriz ere etorriko naiz.
Atetik irten gara, ni eta beste 5 tipo...eta une berean 10 sartu dira...
Nola sartu daiteke hainbeste pertsona horrelako "jatetxe" txiki batean?
Agur esan diot ile gorridunari, eta beste bat arte.
Etxera itzuli naiz, eta lagun bati deitu diot, bihar joateko geratu gara.
Baietz esan dit berak, zergatik ez?

Ezinegona

2006-02-10T00:30:00.000+01:00

Batzuetan badirudi, zuk ez duzula errurik, gaiztoak haiek dira.

Batzuetan zure burua engainatu eta zintzoa zarela aldarrikatzen duzu.
Batzuetan, arazo guztiak elkartu eta negar malkoa agertzen da aurpegian.
----------------------------------
Ahaztu nahi eta ezin.
Negarra arazoen konponbide.
Eta negarraren konponbidea zer?
----------------------------------
Zergatik niri?

Begira hori, ni baina gutxiago da, eta hain alai.
Zergatik ezin dut irribarre egin?
Besteak engainatzeko gai naiz, baina nik ez dut nire mezuan sinisten.
Zergatik?
----------------------------------
Zortea existitzen da,

baina hain aldakorra eta ahula da, ezen ezin garela berataz fidatu.
Begira hori, zortearen menpe, beti presaka, beti urduri, inoiz eroso.

Aurrera begiratu behar, baina nora?
Oinez noa aurreruntz, korrika hasi naiz, eta azkenean iritsi naiz.

Lehengo leku bera da.

Bizar gehixeago baina orain ere, zortearen menpe.

Autobusa: Je t'aime Marianne

2006-02-05T12:56:00.000+01:00

07:40 am

Autobusari itxaroten dago beti bezela lehen ilaran.

Ni oraintxe heldu naiz eta iritsi bezain laister, karpeta erori zait.

Orri guztiak lurrean galduta eta denak niri begira.

Ze lotsa!- pentsatu dut eta makurtu egin naiz.

Orriak jasotzen nengoela, autobusa iritsi da.

Ni korrika ta presaka hasi naiz orri guztiak hala moduz jasotzen, baina...

berriz ere dena erori zait, bai orriak eta bai nire duintasuna.

Autobusera begiratu dut eta hara non,

lehen eserlekuko neska niri begira gidariari itxaroteko eskatzen.

Azkenean hala ere, autobusak ateak itxi ditu eta badoa.

Neska ordea, bertan geratu da, nire zain.

Gero karpeta jasotzen lagundu dit eta elkarrekin eseri gara hurrengo autobusaren zain.

Ni pozik nengoen, baina oso urduri, beraz ez diot ezer esan.

Bera ere urduri somatzen nuen.

Horrela igaro ditugu 20 minutu autobusa etorri den arte.

Eserlekutik autobusera bidean, karpeta indarrez eutsi eta...

Eskerrikasko laguntzeagatik! - esan diot.

Ez dit erantzun ordea.

Nik begirada makurtu eta autobusean sartu gara.

Eseri orduko...

Marianne!- esan du marmarrean.

Zer?- galdetu diot harrituta.

Marianne izena dut.- errepikatu dit.

Nik irribarre handia somatu dut nire aurpegian eta...

Nik Pierre.- esan diot.

Egun hartatik aurrera, egunero hitz egiten genuen, baina beti autobusean.

Egun batean ordea, ez zen etorri.

Gaixorik egon zitekeela pentsatu nuen.

Baina ez dut geroztik ikusi.

Hamar urte pasa dira egun hartatik.

Jada Mariannek 23 urte izango ditu.

Baina oraindik nire bizitzako emakumea dela pentsatzen dut.

Egun batean, ikusten badut, maite dudala esango diot.

THE END

Autobusa: lehenengo eserlekua

2006-02-03T13:32:00.000+01:00

Lehenengo eserlekua:

Betaurrekodun neska lotsatia.

Autobusean sartu eta bere betiko eserlekuan eseri da.

Ikasle ona da, antzematen da.

Ez ditu lagun asko, beti bakarrik dabil.

Baina nik gustoko dut.

Badu zerbait neska horrek, berezia egiten duena.

Gaur bere ondoan esertzea erabaki dut, zerbait esango diot.

Gaur gogotsu sartu naiz autobusera.

eta bapatean...

Nola izena duzu?

-galdetu diot.

Baina neskak ez dit jaramonik egin eta aurrera begira jarraitu du...

Gorra izango da, pentsatu dut, nire burua engainatu nahian.

Agian nik uste baino lotsatiagoa da.

Baina ni ere lotsatu eta lehiotik begira jarri naiz.

Beharbada, bihar beste zerbait esango diot.

to be continued...

Full Moon

2006-02-02T23:49:00.000+01:00

Gogoan dut azken ilargi betea, zure alboan.

Zeruko izar guztiak ezkutatu egin ziren gau hartan.

Gau berezia zen, desberdina. Ilargia, zu eta ni giñen protagonistak.

Beste iñor ez inguruan, zine zuzendari guztiek desiratutako sekuentzia.

Love story-a gurea.

Etxera iristean, beteta sentitu nintzen, ilargiari esker, zuri esker.

Gaur ordea ilargia goibel dago, erdi hutsik.

Zati handia falta zaio, baina gaur izarrak ikusten dira.

Izarren artean ederrena zu, eta gaur ere nere alboan.

Nire Blog-a

2006-01-30T16:56:00.000+01:00

Ongi etorri nire blog-era.

Ez dakit zein helbururekin sartu zareten baina seguruenik ez dezute bilatzen zenuten ezer aurkituko. Hala ere, beharbada, bilatzen ez zenuten zerbaitekin topatuko zarete, egin gabeko galderen erantzunak agian.

Blog-a sortzean nik ez nuen helburu garbirik. Baina nire irakasle izan zen Aitor Zuberogoitiaren gomendioz txoko hau sortzea erabaki nuen...

Komentarioak idaztea eskertzen dut...

Meet me in outer space

2006-01-29T02:03:00.000+01:00

Stellar - Incubus
Meet me in outer space.
We could spend the night; watch the earth come up.
I've grown tired of this place; won't you come with me?
We could start again.
How do you do it?
Make me feel like I do.
How do you do it?
It's better than I ever knew.
Meet me in outer space.
I will hold you close, if you're afraid of heights.
I need you to see this place, it might be the only way
that I can show you how it feels to be inside of you.
How do you do it?
Make me feel like I do.
How do you do it?
It's better than I ever knew.
You are stellar.

Begirada barnean

2006-01-28T02:13:00.000+01:00

Hainbeste aurpegi, hainbeste begirada, hainbeste irribarre.

Lehen ziur nekien irribarre baten esanahia. Irribarrea, gauza preziatua.

Gizakiak komunikatzeko erabili izan duena, hainbeste gauza esan nahi dituena.

Lehen banekien begirada orok esan nahi zuena.

Begirada, hain gauza preziatua.

Aurpegi asko daude munduan, aurpegi asko egunero kalean.

Begirada bakoitzak badu bere zergatia. Hala ere, ez begiratzeak ere badu zergatia.

Batzuetan begiradaren gabezia garrantzitsuagoa da begiradaren ekintza baino.

Hainbeste irribarre eta begirada, egunero kalean.

Jada ez dakit ziur hauen esanahia. Begirada, irribarrea, komunikazioa. Hain gauza konplexua.

Orain zaila egiten zait keinu hauek interpretatzea, lehen errazagoa zen, inuxenteagoa.

Dena hain polita zen lehen. Orain ordea egiaren beste alderdia ezagutu dut.

Min egiten duen egia.

Ez da erraza,

pertsona gaizkileak daudela aitortzea.

Zer dago honen atzean?

Maitasuna, adiskidetasuna, atrakzioa...ala...helburu ezkutua, gaiztakeria, mehatxua,

edo ezer ere ez?

...

FREE your mind & just KEEP ON WALKIN'

2006-01-20T15:17:00.000+01:00

Egun euritsua hiri handian. Pertsona ugari handik hona. Batzuk lasterka euriaz alde egin nahian eta beste batzuk aterkiaren babesean, berriketan.
Autoak nire ondoan, euri tantak olatu bihurtuz, badoaz.

Oinez eta aterki gabe. Urratsez urrats etxera bidean, nire oinetakoei begira, atsekabetuta-edo, begirada beti beheruntz, tristeki.
Gizon bat igaro da nire ondotik, baina ez dut ikusi, euriaren beldur.
Ezin ditut pertsonen begiak ikusi, itsu geratu naiz.
Itsu, baina ez betiko.

Zerura begira jarri naiz, eraikin handiek ordea ez didate ilargia ikusten uzten. Ez behintzat lehen bezala, izarren inguruan.

Adarretik Enborrera

2006-01-14T01:04:00.000+01:00

Nire bidairik garrantzitsuena: Adarretik Enborrera.

Mundu txikitik, mundu erraldoira.

Gertakizun txikiak izugarri diruditen tokitik, gertakizun handiak txiki diren lekura.

Jauzi ederra beraz.

Sustraiak ordea, ezin mugitu daitezke, zuhaitza bizirik mantendu nahi badugu bederen. Hobe esanda, pentsakera eta nire izatearen oinarriak mantendu beharrean aurkitzen naiz, bizirik jarraitu nahi badut.

Bizi nahia ez da ordea aztertu nahi dudana. Bizitzaren gora-beherez ari natzaizue.

Bizitza olatu bat da, aldiro aldaketak dituen olatua.

Olatuen gainean badago mantentzerik. Australiako surflarien moduan, olatu gainean mantendu gaitezke, itsaso barnean murgildu gabe.

Horretarako ordea, ikasitako guztia gogoratu behar dugu, gure oinarriak gogoratu behar ditugu.

Sustraiak bere tokian mantendu behar dira.

Nik argi dut hemen bota dudan ideia.

Baina argi dut baita ere batzuetan zuhaitzak sustrai eta guzti tokiz aldatzen direla.

Pertsonek beren sustraiak birlandatu egiten dituzte.

Zuhaitza bere basotik aldenduz.

Bere betiko pentsakerez aldenduz.

Bidaiak

2006-01-13T01:37:00.000+01:00

Pertsona ororen bizitzan zehar hainbat bidaia egiten dira. Bidaia esatean ordea, ez naiz ari bidaia fisikoez, ez behintzat horri buruz soilik. Batez ere, uneoro gure imajinazioaren bidez egiten ditugun bidaietaz hitz egin nahi nuke; guk bakarrik ulertzen ditugun bidai horietaz.

Akaso ni naiz autobuseko joan etorrietan zerura begira jarri eta nire inguruko guztiaz ahazturik amets egiten hasten den bakarra, baina ez dut uste. Autobusean ez bada, trenean, edo paseo bat ematean, edo etxean bakarrik nagoenenan. Horrek ez dio ardura, garrantzitsuena nire buruan pentsatzen dudana da. Nik, nire buruarekin dudan elkarrizketa, berak eta nik sekretuan dugun zera, pentsamendua, ametsa.

Horrela, egunero, orduero, akaso minutuero, era automatikoan, nagoen lekutik alde egin eta beste "mundu" batera salto egiten dut, ez dakit mundu hobe batera edo okerragora, kontua da beste mundu bat dela, nik ezagutzen dudan mundua, nik soilik ezagutzen dudan mundua.

Nolakoa da mundu hori? egunero desberdina.

Edozein egunetan gertatutako edozer gauzak baldintzatu dezake mundu hori, egun hortako bidaia hori. Dela kantu bat, dela begirada bat edo irribarre bat.

Behar bada ni naiz munduan hau sentitzen dudan bakarra, akaso ni naiz bakarra honetaz hitz egiteak garrantzia duela pentsatzen duena, baina ez dut uste.